Mit klimpernden Triangeln und klaren Stimmen ziehen griechische Kinder am Neujahrstag von Haus zu Haus, um die festliche „Kalanda“ zu singen. Diese traditionellen Lieder, reich an historischen und spirituellen Bezügen, verbinden die Feier des neuen Jahres mit der christlichen Ehrung des Heiligen Basilius.
Von HB-Redakteurin Soula Dimitriou
Aktuell/Kultur – Mit der Frage „Να τα πούμε?“ („Dürfen wir singen?“) eröffnen die Kinder ihren musikalischen Gruß. Ihre Lieder bringen nicht nur Freude, sondern auch Hoffnung und gute Wünsche für das neue Jahr. Begleitet von der hellen Melodie verbreiten ihre Instrumente ihren Optimismus und erinnern an eine tief verwurzelte Tradition. Als Dank erhalten die jungen Sänger Süßigkeiten oder Geld – ein Symbol für den Austausch von Glück und Wohlwollen.
Die griechischen Neujahrslieder sind mehr als ein musikalisches Ritual. Sie sind lebendige Brücken zwischen Vergangenheit und Gegenwart, die den Jahreswechsel mit einer Botschaft von Gemeinschaft, Freude und Zuversicht erhellen. (sd)
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
ψηλή μου δενδρολιβανιά,
κι αρχή καλός μας χρόνος,
εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνο.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός,
άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.
‘Αγιος Βασίλης έρχεται
και όλους μας καταδέχεται
από την Καισαρεία,
σ’εισ’αρχόντισσα κυρία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί,
ζαχαροκαντιο ζύμωτη,
χαρτί και καλαμάρι,
δες και με το παλικάρι.
Το καλαμάρι έγραφε
την μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί ομίλει,
Άγιε μου, άγιε μου καλέ Βασίλη.
Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις
κάτσε το πόνο σου να πεις,
κάτσε να τραγουδήσεις,
και να μας καλοκαρδίσεις.
Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου
Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου,
πάντα κάλαντα, πάντα του χρόνου.
Αρχή μήλον εν κι αρχή κυδών’ εν
κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον.
Εμυρίστεν ατό ο κόσμον όλεν,
για μυρίστ’ ατό κι εσύ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα.
Έρθαν καλά παιδία ‘ς σην πόρτα σ’ και ξαν’ ‘ς σην πόρτα σ’,
άψον το κερί κι έλα σην πόρτα σ’.
Χα μηλόπα, χα ξερά τζιρόπα,
χα ξερά μαύρα κοκκυμελόπα.
Χρόνια πολλά και πάντα και του χρόνου!
Archí kálanta ki archí tou chrónou
Archí kálanta ki archí tou chrónou,
pánta kálanta, pánta tou chrónou.
Archí mílon en ki archí kydón’ en
ki archí válsamon to myrigménon.
Emyrísten ató o kósmon ólen,
gia myríst’ ató ki esý afénta, kalé m’ afénta.
Érthan kalá paidía ‘s sin pórta s’ kai xan’ ‘s sin pórta s’,
ápson to kerí ki éla sin pórta s’.
Cha milópa, cha xerá tzirópa,
cha xerá mávra kokkymelópa.
Chrónia pollá kai pánta kai tou chrónou!
